مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: نرجس بحری بیناباج, محبوبه پورحیدری, لاله حسینی شهیدی
کلیدواژه ها : مرحله اول زايمان - درد - وضعيت مادر - ليبر
: 11019
: 80
: 0
ایندکس شده در :
چكيدهزمينه و هدف: درد زايمان از جمله شديدترين دردهايي است كه بشر تجربه مينمايد و عوارض بسيار نامطلوب آن بر روند زايمان باعث شده است كه تسكين دردهاي زايماني يكي از اولويتهاي علم مامايي شود. تأثير وضعيت مادر بر شدت درد زايمان عاملي است كه برخي از محققان به آن اشاره نمودهاند. مطالعه حاضر با هدف بررسي تأثير دو وضعيت خوابيده و قائم بر شدت درد زايمان انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربي، 56 خانم باردار مراجعهكننده به بيمارستان 22 بهمن شهر گناباد، به طور تصادفي در دو گروه قرار گرفتند؛ سپس هر دو گروه ابتدا مقياس اضطراب اشپيل برگر را تكميل و پس از تعيين شدت درد با مقياس ديداري درد (VAS) گروه الف در وضعيت نشسته و گروه ب در وضعيت خوابيده قرار گرفتند. در طي 2 ساعت و در فواصل 30 دقيقهاي اين وضعيتها به طور متناوب جابهجا و در پايان هر 30 دقيقه شدت درد بر اساس VAS سنجيده شد. دادهها با استفاده از آزمونهاي آماريChi-Square، Mann-Whitney، Wilcoxon و آناليز واريانس يكطرفه در سطح معنيداري 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافتهها: در انتهاي ساعت اول و دوم و در هر دو گروه شدت درد در دو وضعيت نشسته و خوابيده اختلاف آماري معنيداري نشان نداد؛ همچنين ميانگين شدت درد در كل وضعيتهاي نشسته و كل وضعيتهاي خوابيده در كل افراد مورد مطالعه نيز اختلاف آماري معنيداري نداشت. نتيجهگيري: نتايج اين پژوهش بيانگر آن است كه وضعيت مادر تأثيري بر شدت درد زايمان ندارد؛ بنابراين وضعيت خاصي را نميتوان براي كاهش شدت درد تعيين نمود؛ در اين خصوص پيشنهاد ميشود در صورت عدم ممنوعيت پزشكي، مادر در وضعيتي قرار گيرد كه در آن احساس راحتي بيشتري كند.
نویسندگان: نرجس بحری بیناباج, فاطمه هادی زاده طلاساز
کلیدواژه ها :
: 6649
: 94
: 0
ایندکس شده در :
: 2567
: 30
: 0
ایندکس شده در :
چكيدهزمينه : زايمان واقعه اي تنش زاست. اضطراب و درد بسيار شديد مادر در اين شرايط مي تواند عوارض نامطلوبي بر جنين، مادر و روند زايمان بر جاي گذارد. پشتيباني و حمايت مداوم مادر در اين شرايط درد و اضطراب را كاهش مي دهد و او را در تطابق بهتر با اين بحران ياري مي نمايد.هدف : مطالعه با هدف تعيين تأثير حمايت رواني، فيزيكي و آموزشي ماما، طي مراحل زايمان بر شدت درد زايمان انجام شد.مواد و روش ها : در اين كارآزمايي باليني كه در بيمارستان 17 شهريور مشهد طي سال 1379 انجام شد، 62 خانم نخست باردار سالم با حاملگي ترم و شروع خود به خودي دردهاي زايماني كه در زمان پذيرش اتساع دهانه رحم 2 تا 3 سانتي متر، انقباض هايي با تناوب 5 تا 10 دقيقه به مدت 20 تا 35 ثانيه و پرده هاي جنيني سالم داشتند به روش تخصيص- تصادفي در دو گروه تجربي و شاهد قرار گرفتند. گروه تجربي از زمان پذيرش تا انتهاي مرحله دوم زايمان توسط پژوهشگر و بر اساس فهرست وارسي تنظيم شده در سه حيطه رواني، فيزيكي و آموزشي مورد حمايت قرار گرفتند. گروه شاهد حمايت خاصي دريافت نكردند و تنها اقدام هاي معمول بخش براي آنها اجرا شد. شدت درد زايمان در هر دو گروه با استفاده از مقياس ديداري درد مورد سنجش قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري تي، فيشر و آناليز واريانس دو طرفه تجزيه و تحليل شدند.يافته ها : ميانگين شدت درد در ساعت اول، دوم، سوم و چهارم در گروه تجربي كمتر از گروه شاهد بود.ميانگين شدت درد در فاز نهفته و فاز فعال مرحله دوم زايمان در دو گروه اختلاف آماري معني دار نداشت، اما در گروه تجربي تفاوت ميانگين شدت درد زمان پذيرش و طول مرحله دوم پس از حذف اثر عوامل مداخله گر كمتر از گروه شاهد بود(0001/0p<).نتيجه گيري : با توجه به يافته ها پيشنهاد مي شود حمايت مداوم طي مراحل زايماني به عنوان يك سيستم مراقبتي معمول توسط ماماهاي تحصيل كرده اجرا شود.
نویسندگان: ابراهیم عبدالهیان
کلیدواژه ها : كليد واژه ها روان شناسي فيزيولوژيكي - آموزش بيمار - زايمان اول - زايمان - درد - مامايي
: 6491
: 124
: 0
ایندکس شده در :
چكيدهزمينه : زايمان واقعه اي تنش زاست. اضطراب و درد بسيار شديد مادر در اين شرايط مي تواند عوارض نامطلوبي بر جنين، مادر و روند زايمان بر جاي گذارد. پشتيباني و حمايت مداوم مادر در اين شرايط درد و اضطراب را كاهش مي دهد و او را در تطابق بهتر با اين بحران ياري مي نمايد.هدف : مطالعه با هدف تعيين تأثير حمايت رواني، فيزيكي و آموزشي ماما، طي مراحل زايمان بر شدت درد زايمان انجام شد.مواد و روش ها : در اين كارآزمايي باليني كه در بيمارستان 17 شهريور مشهد طي سال 1379 انجام شد، 62 خانم نخست باردار سالم با حاملگي ترم و شروع خود به خودي دردهاي زايماني كه در زمان پذيرش اتساع دهانه رحم 2 تا 3 سانتي متر، انقباض هايي با تناوب 5 تا 10 دقيقه به مدت 20 تا 35 ثانيه و پرده هاي جنيني سالم داشتند به روش تخصيص- تصادفي در دو گروه تجربي و شاهد قرار گرفتند. گروه تجربي از زمان پذيرش تا انتهاي مرحله دوم زايمان توسط پژوهشگر و بر اساس فهرست وارسي تنظيم شده در سه حيطه رواني، فيزيكي و آموزشي مورد حمايت قرار گرفتند. گروه شاهد حمايت خاصي دريافت نكردند و تنها اقدام هاي معمول بخش براي آنها اجرا شد. شدت درد زايمان در هر دو گروه با استفاده از مقياس ديداري درد مورد سنجش قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري تي، فيشر و آناليز واريانس دو طرفه تجزيه و تحليل شدند.يافته ها : ميانگين شدت درد در ساعت اول، دوم، سوم و چهارم در گروه تجربي كمتر از گروه شاهد بود.ميانگين شدت درد در فاز نهفته و فاز فعال مرحله دوم زايمان در دو گروه اختلاف آماري معني دار نداشت، اما در گروه تجربي تفاوت ميانگين شدت درد زمان پذيرش و طول مرحله دوم پس از حذف اثر عوامل مداخله گر كمتر از گروه شاهد بود(0001/0p<).نتيجه گيري : با توجه به يافته ها پيشنهاد مي شود حمايت مداوم طي مراحل زايماني به عنوان يك سيستم مراقبتي معمول توسط ماماهاي تحصيل كرده اجرا شود.